Za¶wistaj cienko, a lekki zefir będzie wiał.
Unosi li¶cie unosi my¶li
A wokoło tyle muzyki

Szaro¶ć- to jesienne skrzypki
A szare bloki to fortepiany,
Ten pies krzykliwy solist± njlepszym
A firana w oknie to cudowna baletnica

Wszystko zmienia się nie do poznania

Skrzypki popsute, nie przez zefir,
Lecz przez grę
Firanka w oknie została zdięta
A pies zdechł...

Wiersz ten dedykuję mojej siostrzyczce Michalince